Dag 8: The Wicked Witches of the East

Dag 8:
Ik ben een beetje achter met mijn ‘dagverslagen’. Momenteel zijn we al beland in Elsworth aan de invalsweg naar Acadia Park.
Dus ik zal diep moeten nadenken om nog even de afgelopen twee dagen te beschrijven.
Daarbij komt dat we hier in het Isleview Motel and Cottages wel WiFi hebben, maar enkel outside on the porch: open air WiFi! Niet op de kamer.
No prob, dan typen we gewoon vanuit bed en posten het morgen wel op de blog.

Dag Acht dus. We besloten uit te slapen na ons bezoek aan Boston. Tegen 11.30 am afspraak beneden op het grasveldje voor ons motel voor een take away dunkin’ donuts breakfast, en dan op weg naar Salem.
Salem, voor sommigen het schouwtoneel van Days of Our Lives voor anderen: witchy city number one in the States. Dimi, Jan en Dirk vertrekken al meteen naar naar Doctor Frankenstein’s Lab, wat niet meer blijkt te zijn dan een ordinair spookkot, of misschien toch niet zo ordinair want er zijn real life actor’s die ingehuurd worden om de bezoekers te doen verschieten.

De rest besluit een beetje geschiedenis op te snuiven en brengt een bezoekje aan het Witch History Museum. Een toeristische trekpleister waar we de geschiedenis van Salem leren kennen aan de hand van wassenbeeldenscenes en een gids. (very kitsch, yes indeed)
In 1692 begon de witch hunt in Salem, naar aanleiding van enkele slaven uit Barbados die Voodoo beoefenden en enkele tienermeiden. Gevolg was dat er 100den mensen ondervraagd en berecht werden, velen opgesloten en sommigen zelfs opgehangen. (Weetje: In Salem, Mass zijn er geen heksen verbrand geweest, dat was iets wat de katholieken in Europa deden en de Puriteinse Amerikanen wilden niets doen dat de katholieken deden)

Na Salem trekken we op weg naar Maine, via New Hampshire. In Portland hebben we die ochtend ons volgende motel 6 geboekt.
Rond zessen belanden we daar en gaan bijna onmiddellijk op pad naar de outlet stores van Freeport. Dat is ook leuk aan Amerika: overal kom je wel ergens outlet stores tegen, waar kleren, schoenen, boeken,.. te vinden zijn aan goedkoper tarief.
Shopping heaven again dus!
Nu het shoppen viel wel mee, ik heb mooie schoenen gezien, die ik wijselijk, maar met moeite laten staan heb.
Ik heb me wel een andere Vonnegut aangeschaft, want na Slaughterhouse ben ik benieuwd om meer van zijn werk te lezen.
Een exemplaar Slaughterhouse stond er ook, maar werd voor mijn neus weggegrist door...Anke, the b*!?h (grapje Anke)

Dinner vinden bleek niet zo gemakkelijk, blijkbaar sluit alles vroeg in Freeport. We vinden aan het haventje uiteindelijk een lobster shack die net nog open was en bestellen snel: onze eerste Maine Lobster! Weliswaar op isimo bordjes en in een hurry.
De kreeft smaakte goed

Terug op de motelkamer tijd voor een (warm) pintje, een wasje in de laundrette downstairs en een beetje boekhouding door boekhouder Tom.

We spreken af om de volgende dag opm 9.30 am paraat te staan om te vertrekken: de volgende stap is namelijk Acadia NP en een eindje rijden.